De oudste voorstelling van de moord op Bonifatius is afkomstig uit een Sacramentarium dat in 975 werd vervaardigd in de door hem gestichte abdij van Fulda. Links zien we Bonifatius een bekeerling dopen. Links van Bonifatius staan enkele van zijn gezellen, rechts de familie van de dopeling.

Rechts van de zuil wordt de moordaanslag afgebeeld.

Eind mei 754 had Bonifatius met zijn groep de oevers van de Boorne of Middelzee bij Dockinga, het huidige Dokkum, bereikt en er een tentenkamp als mobiel missiecentrum geïnstalleerd. Hij had er een groep Friezen het doopsel toegediend en hun de opdracht gegeven om op 5 juni, de woensdag na Pinksteren, terug te komen om het sacrament van het vormsel te ontvangen.

Toen die dag aanbrak […] kwamen in plaats van vrienden vijanden, in plaats van bekeerlingen beulen aanzetten. Een grote menigte vijanden, bewapend met blinkende wapens, speren en schilden, bestormde het tentenkamp. Hierop sprongen op hun beurt de bedienden overhaast de tenten uit. Zij probeerden de heiligen, de toekomstige martelaars tegen het uitzinnige geweld van het woedende volk te verdedigen.

Tot zover is het verslag van de Angelsaksiche monnik Willibald in zijn Leven van Bonifatius (767) geloofwaardig. Willibald noemt de overvallers terecht heidenen, maar dat ze Bonifatius en de zijnen uit haat tegen het christendom vermoord hebben, is minder zeker. Tegenwoordig wordt en van uitgegaan dat roofzucht hun eerste drijfveer was. Ze hadden gemeend kostbaarheden te vinden in de grote met ijzer beslagen kisten die zich in het kamp bevonden. Tot hun teleurstelling bevatten ze alleen boeken, die ze – aldus Willibald - in hun woede in de rondte hebben gegooid.

Er bestaan meerdere exemplaren van het Sacramentarium. Deze afbeelding is afkomstig uit een exemplaar uit de elfde eeuw dat bewaard wordt in de Staatsbibliotheek van Bamberg.