De miniaturen zijn afkomstig uit het handschrift Lutgart in de Koninklijke bibliotheek in Kopenhagen. Tussen 1263 en 1270 vertaalde Willem van Affligem het Vita piae Lutgardis> van Thomas van Cantimpré voor gebruik binnen zijn eigen klooster.

Frits van Oostrom in Handgeschreven wereld:

Op 12 juni 1246 gaat Lutgard over naar het eeuwige leven. De nonnen aan haar sterfbed voelen hoe Jezus zelf, ‘prins der verlossing’, aanwezig is en Lutgard naar de hemelse verrukking roept.

Terstond na haar overlijden stelt de geleerde dominicaan Thomas van Cantimpré op verzoek van de abdis van Aywières Lutgards levensverhaal, Vita piae Lutgardis, te boek. Hij had Lutgard op latere leeftijd leren kennen en was haar vertrouweling geworden. Jaren voor haar dood had hij de mensen in haar naaste omgeving al laten weten dat hij graag wilde dat men na haar dood haar hand zou afsnijden om deze ter heilige gedachtenis te bewaren. Maar toen zij eenmaal de laatste adem had uitgeblazen, durfde men niet verder te gaan dan haar pink. De abdis van Lutgarts klooster weigerde aanvankelijk Thomas de felbegeerde relikwie te geven, maar toen hij beloofde haar leven te beschrijven kreeg hij het object alsnog ten geschenke.