Processiegroep door mijn oma opgericht als dank voor de genezing – op voorspraak van de heilige Lucia - van een oogziekte van haar oudste zoon.

Op de linkerfoto – begin vijftigerjaren - is mijn oudste zus de heilige Lucia. Ik mag ‘’het plak’’ dragen. Zo te zien vind ik het leuk. De mantel wordt vastgehouden door links een nichtje, en rechts een buurmeisje.

Tien jaar laten ben ik de heilige Lucia en wordt het plak gedragen door mijn jongste zusje. Zij draagt de kleren van haar Eerste Communie. Dat was de leeftijd dat je – als je geluk had – gepromoveerd werd tot plakdrager. Ik kan me helaas niet herinneren wie de ‘ slippendragers’ zijn.

Voor zover ik weet wordt er tegenwoordig in mijn geboortedorp Wieze – en dat geldt voor heel Vlaanderen - geen processie meer gehouden.

De gelovigen die niet naar Syracuse konden om de heilige Lucia te vereren, gingen op bedevaart – Begankenis – naar Hillegem, gemeente Herzele, (Oost-Vlaanderen). Zij werd vereerd in de Sint-Bartholomeus kerk, waar, volgens bijgaand bidprentje, ‘hare overblijfsels’ zich bevonden. Ik heb helaas niet kunnen vinden waaruit haar relieken bestaan.

Met rooden loop wordt dysenterie bedoeld, en spene zijn aambeien.

Bedevaartgangers kunnen een volle aflaat verdienen als ze de kerk bezoeken op de tweede zondag van september en op de feestdag van Lucia, (13 december) en de zondag nadien. In de kerk waren ook bidprentjes verkrijgbaar met een Gebed tot de heilige Lucia. Waarschijnlijk heeft mijn grootmoeder bijgaande bidprentjes meegebracht van haar ‘begankenis’ naar Hillegem.

In de litanie worden de eigenschappen en verdiensten van Lucia opgenoemd. Zij wordt ondermeer Verwinster van den tyran Pashasius genoemd. Ik vraag me af of de bedevaartgangers wisten wie de tyran Pashasius was geweest, en welke rol hij in het martelaarschap van Lucia had gespeeld.

Ik kende van de verhalen over Lucia alleen de anekdote van haar ogen. Maar daarover wordt in de litanie niet gerept.

Op deze foto poseert mijn tante Suzanne als Lucia in de processiegroep. Haar attribuut is het zwaard waarmee Lucia werd vermoord. In haar levensbeschrijvingen is het een dolk. De mantel wordt gedragen door drie nichtjes. Het ‘plak’ ontbreekt.

De foto is genomen in de achtertuin van haar ouderlijk huis, het huis van mijn grootmoeder op het dorp in Wieze. Tante Suzanne, geboren in 1912, was de een na oudste dochter. Het moet rond 1930 zijn geweest.