Maar Aristodemus, de afgodenpriester, stookte een hevige ruzie onder het volk, zodat de ene groep de andere te lijf ging. De apostel zei tegen hem: ‘Wat moet ik doen om u tevreden te stellen?’ Hij antwoordde: ‘Als u wilt dat ik in uw God geloof, zal ik u vergif te drinken geven. Als het u geen schade toebrengt, zal het duidelijk zijn dat uw Heer de ware God is.’ Daarop zei de apostel: “Doe zoals u gezegd hebt.’ En de ander weer: ‘Ik wil dat u ziet hoe anderen daaraan sterven; dat zal u extra bang maken.’ Aristodemus ging naar de proconsul en vroeg om twee mannen die onthoofd zouden worden. Voor aller ogen gaf hij hun het vergif. Ze hadden het vergif nog niet gedronken of ze bliezen hun laatste adem uit. Toen nam de apostel de beker, sterkte zich met het kruisteken en dronk het vergif op zonder schade te ondervinden. Allen loofden God, maar Aristodemus zei: ‘Ik twijfel nog steeds, maar als u deze mensen die door het vergif gestorven zijn weer tot leven wekt, zal ik zonder aarzeling oprecht geloven.’ Toen gaf de apostel hem zijn kleed. Hij zei: ‘leg het op de lichamen van de gestorvenen terwijl u zegt: ‘de apostel van Christus heeft mij naar u gezonden opdat u in de naam van Christus weer opstaat.’ Toen hij dit gedaan had, stonden zij onmiddellijk op.