Hij is een van de goede herders, die hun leven geven voor de vrijheid van hun gelovigen. In 1170 op deze dag werd deze bisschop van kantelberg in zijn kathedraal vermoord door trawanten van Koning Hendrik II van Engeland.

Toen Thomas van Kantelberg aan het hof van de Engelse koning verbleef en daar dingen zag gebeuren die niet strookten met de godsdienst, verliet hij het hof en stelde zich in dienst van de aartsbisschop van Kantelberg. Deze benoemde hem tot zijn aartsdiaken, maar op verzoek van de bisschop nam hij de taak van kanselier van de koning op zich om met zijn heldere verstand de aanvallen af te weren die de Kerk te lijden had van kwaadgezinden. De koning was zo op hem gesteld, dat hij er na de dood van de aartsbisschop voor zorgde dat Thomas tot de eer van het bisschopsambt werd verheven. […] De koning wenste dat de privileges die zijn voorgangers gehad hadden en die strijdig waren met de vrijheid van de Kerk, door Thomas bekrachtigd werden. Deze weigerde ten enenmale daarmee in te stemmen en riep zo de toorn van de koning en de baronnen over zich af. […] De man Gods, die bezorgder was voor de Kerk dan voor zichzelf, ging op de vlucht. In Sens werd hij ontvangen door paus Alexander en toevertrouwd aan het klooster van Pontigny; zo kwam hij in Frankrijk. […] In het zevende jaar van zijn ballingschap mocht hij terugkeren en werd door allen met grote eer ontvangen. […] Thomas verdedigde zoals vroeger de rechten van de Kerk en de koning kon hem daar niet van afbrengen, niet met geweld en niet met smeekbeden. Toen hij onbuigzaam bleef, kwamen er gewapende soldaten van de koning. Ze zeiden: ‘We zijn gekomen om u te doden. Het is afgelopen met u.’ […] Na deze woorden werd zijn eerbiedwaardige hoofd getroffen door de zwaarden van de goddelozen. De gewijde tonsuur werd afgesneden, de hersenen spatten op het plaveisel van de kerk uiteen. Zo werd hij als martelaar van de Heer gewijd, in het jaar van de menswording des Heren 1170.