Petronilla, van wie sint Marcellus het leven heeft beschreven, was de dochter van de heilige apostel Petrus. Zij was een buitengewoon mooi meisje en leed, omdat haar vader dat wilde, aan koortsen. Toen de leerlingen eens bij hem aan tafel lagen, zei Titus tegen hem: ‘Alle zieken worden door u genezen. Waarom laat het u dan gebeuren dat Petronilla het bed moet houden?’ Petrus antwoordde: ‘Omdat dit het beste voor haar is. Maar n misschien denkt men dat haar genezing onmogelijk is en dat ik dat met mijn woorden wil verbloemen. Daarom’ en nu tot haar: ‘Sta vlug op, Petronilla, en bedien ons.’ Meteen was ze gezond, stond op en bediende hen. Toen ze klaar was met bedienen, zie Petrus tegen haar: ‘Petronilla, ga weer naar je bed.’ Meteen ging ze terug en begon weer als tevoren aan de koortsen te lijden.

31 Mei Te Rome de maagd Petronilla, dochter van de Apostel Petrus. Zij versmade een huwelijk met de edelman Flaccus. Na drie dagen aangenomen te hebben om te beslissen en na die in vasten en gebed te hebben doorgebracht, gaf zij op de derde dag, zodra zij het Sacrament van Christus ontving, de geest.

Among the disciples of the apostles in the primitive age of saints this holy virgin shone as a bright star in the Church. She lived when Christians were more solicitous to live well than to write much: they knew how tot die for christ, but did not compile long books in which vanity has often greater share than charity. Hence no particular account of her actions has been handed down to us. But how eminent her sanctity was we may judge from the lustre by which it was distinguished among apostles, prophets, and martyrs. She is said to have been a daughter of the apostle St. Peter; that St. Peter was married before his vocation to the apostleship we learn from the Gospel. But it is not certain whether St. Petronilla was more than the spiritual daughter of that apostle. She flourished at Rome, and was buried on the way tot Ardea, where in ancient times a cemetery and a church bore her name.