Bruiloft van Kana
Tweede zondag na Driekoningen

God toont zich in Jezus door zijn overmacht. Van menselijke zijde uitgezien, komt de Uitgenodigde zijn gastheer te hulp bij een vernederende verlegenheid.

In de christelijke kunst werd de bruiloft te Kana gezien als de derde openbaring van Christus (Epifanie) na de Aanbidding door de Wijzen en de Doop van Jezus.

Ik citeer uit: Jo en Alfons Claes & Kathy Vincke, De 300 belangrijkste scènes in de christelijke kunst, een uitgave van Davidsfonds (Leuven) uit 2009:

Op een bruiloftsfeest te Kana waar Jezus, zijn moeder en zijn leerlingen aanwezig waren, raakte de wijn op. Maria wees haar zoon erop maar hij zei: ‘Wat hebben Ik en u daarmee van doen, Vrouwe? Mijn uur is nog niet gekomen’ (Joh. 2,4). Toch liet Jezus zes waterbakken vullen met water. Toen de tafelmeester ervan proefde, zei hij tegen de bruidegom: ‘Iedereen schenkt toch eerst de beste wijn, en de gewone pas wanneer er al flink gedronken is. Maar u hebt de beste wijn bewaard tot het laatst’ (Joh. 2,10) .

In afbeeldingen worden vaak, maar niet altijd zes kruiken getoond, terwijl zich op de achtergrond een feesttafel bevindt. Jezus zegent de kruiken. Andere personages zijn Maria, de (proevende) tafelmeester, het bruidspaar en de gasten. Dienaars gieten er water in of tappen wijn in kleinere kruiken.

Opvallend is hoe het verhaal in deze scène tot de essentie is herleid, door een aantal zorgvuldig uitgekozen episodes uit het verhaal gelijktijdig voor te stellen: Christus, links vooraan gezeten, vraagt een dienster kruiken met water te vullen. Maria, rechts van de bruid, kijkt toe hoe dit gebeurt. Rechtsonder proeft de tafelmeester het reeds in wijn veranderde water. Volgens Johannes hadden de kruiken een inhoud van ‘een goede tachtig liter’.

Volgens het evangelie waren alle leerlingen van Jezus op de bruiloft uitgenodigd. Giotto heeft er maar één afgebeeld. De persoon, rechts van de bruidegom, met grijze haren en baard en aureool stelt waarschijnlijk de apostel Andreas voor. Hij komt op meerdere fresco’s voor.

Uit de lichaamsbouw van de tafelmeester zouden we kunnen afleiden dat hij al vaker wijn geproefd heeft.

De restauratoren van de Srovegni-kapel zijn terughoudend te werk gegaan. Delen waar de verf is verdwenen zijn niet ingevuld. Voor glanzend zilver en goud gebruikte Giotto metaalpigmenten; dit metaal is nu grotendeels zwart geworden. Op deze afbeelding is goed te zien dat het tinfolie van de drinkbekers mettertijd is weggesleten. Tijdens de restauratie heeft men het niet weer aangebracht.

Sommige delen beschilderde Giotto al secco, nadat het fresco gedroogd was, met name het blauw van de mantel van Maria. Dit blauw is nu grotendeels afgebladderd, en niet hersteld.