Toen deze bisschop van Antiochië, gedurende de vervolging van Trajaan (omstreeks 207) naar Rome werd gevoerd, om er te worden verscheurd in de cirkus, schreef hij niet enkel opwekkende brieven naar vele kristenen van Klein Azië, maar ook bezwoer hij de romeinse kristenen, toch niets aan te wenden om hem aan de marteldood te onttrekken: zijn verlangen om voor Kristus te sterven horen wij in de Kommuniezang.

Ignatius was een leerling van de heilige Johannes en bisschop van Antiochië. We lezen dat hij een brief heeft gestuurd aan de heilige Maagd […] en de heilige Maagd en moeder van God Maria antwoordde hem: ‘Wat u van Johannes gehoord en geleerd hebt over Jezus is waar. Ik zal samen met Johannes komen om u en allen die bij u zijn te bezoeken’.

Toen nu keizer Trajanus, die zijn regering begon in het jaar des Heren 100, alle christenen met de dood bedreigde, trad hij hem tegemoet en verklaarde vrijmoedig dat hij christen was. Trajanus liet hem in de boeien slaan, leverde hem over aan tien soldaten en gaf bevel hem naar Rome te brengen, waarbij hij hem dreigde dat hij daar als prooi voor de wilde dieren geworpen zou worden.

Toen hij in Rome was aangekomen sprak Trajanus: 'Sla zijn schouders beurs met loodzwepen, rijt zijn zijden open met haken en wrijf zijn wonden met scherpe stenen. Haal gloeiende kolen en laat hem er met blote voeten overheen lopen. Rijt zijn rug open met haken en bestrooi zijn wonden met zout. Bewaak hem in de binnenste kerker, laat hem daar zonder eten en drinken en geef hem na drie dagen aan de wilde dieren om verslonden te worden'.