Heiligen
18 Juli
Camillus Lessis
Olieverf op doek, 59,5 x 44,5 cm
Weimar, Staatliche Kunstsammlungen
Papier, gravure
New York, Public Library
Pagina 386
Missaal
Kamiel van Lellis, Belijder
18 juli
Om zijn grote zorg en liefde voor de zieken is deze Italiaanse Heilige de patroon van de hospitalen en de zieken. († 1614)
Stijn
van der
Linden
Camillus van Lessis
25 mei 1550 Bucchanico – 14 juli 1624 Rome
Feestdag 14 juli (in mijn missaal 18 juli)
Had een vrome moeder en een ruwe vader, met wie hij in het leger ging en deelnam aan de oorlog tegen de Turken (1569-1574). Was verslaafd aan gokken, maar bekeerde zich in 1575 tijdens de bouw van het kapucijnenklooster in Manfredonia aan de Adria. Trad hier eerst in als kapucijn, maar door een kwaadaardige ziekte aan zijn been moest hij de orde verlaten.
Werd zelf ziekenverzorger in het Giacomoziekenhuis in Rome. Hij genas en werd met de hulp van St Philippus Neri stichter van de ‘gemeenschap van dienaren der zieken’, later camillianen genoemd, die zich wijdde aan de verzorging van zieken, en in 1584 priester. Legde in 1607 de leiding van de orde neer om zich geheel aan de verzorging van zieken te wijden.
Wel bleef hij eigenzinnig en maakte hij grote schulden. Pas aan het eind van zijn leven verloor zijn persoonlijkheid deze scherpe trekken. Eindigde zijn leven met de uitspraak ‘Liefde, liefde, ik weet niets anders meer te zeggen’. Zijn graf is in de Santa Maddalena te Rome. Heiligverklaard in 1746 en vereerd als heilige ziekenverpleger.
Zie Blog: Filip Neri
Patronaten
&
Iconografie
Patroonheilige van de camillianen, van stervenden, verpleegsters en verzorgenden van kreupelen, van ziekenhuizen.
Afgebeeld als oudere man met lang en mager gezicht, grijs haar en onverzorgde korte baard in ordegewaad. Soms met een rood kruis op zwarte soutane en mantel. Er werd naar gestreefd om goed gelijkende weergaven te maken.
Little Pictorial Lives of the Saints
The early years of Camillus gave no sign of sanctity. At the age of nineteen he took service with his father, an Italian noble, against the Turks, and after four years' hard campaigning found himself, through his violent temper, reckless habits, and inveterate passion for gambling, a discharged soldier, and in such straitened circumstances that he was obliged to work as a laborer on a Capuchin convent which was then building.
A few words from a Capuchin friar brought about his conversion, and he resolved to become a religious. Thrice he entered the Capuchin novitiate, but each time an obstinate wound in his leg forced him to leave.
5
Recente Blogs
Categorieën
Nieuwsbrief
Neem een gratis abonnement op de nieuwsbrief en ontvang een dagelijkse update!.
