Heiligen

9 September
Audomarus van Saint Omer

Vita sancti Audomari, derde kwart 11de eeuw
Perkament, Latijn, 320 x 210 mm
Sint-Omaars, Gemeentelijke bibliotheek [Ms 698]
Folio 19 recto: Sint-Audomarus met koning Dagobert I

John Gilmary Shea, Little Pictorial Lives of the Saints, 1894
Papier, gravure
New York, Public Library
Pagina 472

Stijn
van der
Linden

Audomarus van Thérouanne
Ca 595 bij Coutances – 1 november na 670 bij Saint-Omer
Feestdag 9 september

Was twintig jaar monnik in Luxeuil en werd in 637 door koning Dagobert I aangesteld als eerste bisschop van Thérouanne. Onder zijn invloed verrezen overal kloosters in Pas-de-Calais en Vlaanderen.

Audomarus was bezig in het gebied van de Morini het evangelie vaste grond te geven. Dat was een Germaanse stam, die op dat moment nog volkomen heidens was. Het kostte hem dan ook heel wat moeite de oude gebruiken en rituelen uit te bannen. Toch waren er successen. Zo was er een zeer rijk man, Adroaldus geheten, die hun land schonk waarop zij een klooster mochten vestigen. Dit werd later bekend als het Oude Klooster, tegenwoordig St-Momelin. Later zochten ze naar een geschiktere plek. Dat deden ze door in een bootje te stappen en dit de rivier de Aa af te laten drijven. Op het punt waar het tegen de oever vastliep, , moest het nieuwe klooster komen, Sithiu. Later zou het de naam van zijn eerste abt krijgen. St-Bertin, en nog weer later St-Omer, naar Audomarus. Rondom de abdij ontstond de stad Saint-Omer.

Tot zijn wonderen behoorden dat een medebroeder Maurus op zijn voorspraak over het water kon lopen om een andere verdrinkende medebroeder te redden. Bij een nadere gelegenheid verscheen rondom een door Audomarus achtergebleven kruis een helder licht. Ook verrichtte hij genezingen.
Audomarus, blind vanaf tenminste 663, staat bekend als een bronheilige.

Patronaten

Patroonheilige van de stad Saint-Omer. Het schrijn met zijn relieken werd tijdens de Franse Revolutie naar Parijs gebracht, de relieken werden vernietigd en het schrijn omgesmolten. Enkel zijn cenotaaf in de kathedraal van Sint-Omaars is bewaard gebleven.
Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen oogziekten, waarschijnlijk vanwege de blindheid waar hij zelf aan leed.

September 9,
ST. OMER,
Bishop

The humility, obedience, mildness, and devotion, together with the admirable purity of manners, which shone forth in every action of St. Omer, distinguished him among his saintly brethren, and he was soon called from his solitude to take charge of the government of the Church in Terouenne. The greater part of those living in his diocese were still pagans, and even the few Christians were, through a scarcity of priests, fallen into a sad corruption of manners. The great and difficult work of their conversion was reserved for St. Omer. The holy bishop applied himself to his task with such zeal that in a short time his diocese became one of the most flourishing in France. In his old age St. Omer became blind, but that affliction did not lessen his pastoral concern for his flock. He died in the odor of sanctity, while on a pastoral visit to Wavre, in 670.